۱۳۹۵ اسفند ۱۴, شنبه

بر شاخه نشستن آنگاه بُن بریدن!






در حالی که مقام رهبری، پرهیز از دو قطبی‌سازی فضای انتخاباتی را مورد تاکید قرار داده، طی روزهای اخیر اتفاق جالب‌توجهی رخ داده که طی آن جریان مدعی انقلابی‌گری و ولایت، به شدت در حال استخراج و تکثیر موارد تقابل‌های کلامی رهبری و رییس‌جمهوری به منظور القای دوقطبی "رهبری-رییس‌جمهوری" است و در این راه، البته که از توهین به رییس‌جمهوری هم ابایی نداشته‌اند! خوشبینانه می‌توان تصور کرد سخنرانی‌های یکی-دو هفته اخیر آقای روحانی، طاقت از کف و هوش از سر این جریان ربوده و مانند بسیاری از مواقف گذشته دیگر، تصریح و تاکید‌های واضح رهبری را به آسانی کنار گذاشته‌اند و به آن بی‌اعتنایند! بدبینانه می‌توان فرض کرد که تعداد نفوذی‌ها از تعداد بابصیرت‌ها فزونی گرفته است!

در این بین به طور واضحی به نظر می‌رسد این جریان، تجربه سال گذشته خود را در "انگلیسی" خطاب کردن لیست انتخاباتی اصلاح‌طلبان نیز فراموش کرده است؛ تجربه‌ای که مایه باخت سنگین‌شان در هر دو انتخابات پایتخت شد و اعضای لیست انگلیسی را راهی مجلس خبرگان و شورای اسلامی کرد آن گونه که برای نخستین بار مقام رهبری (به واسطه راه نیافتن محمد یزدی و مصباح یزدی به مجلس خبرگان) از نتیجه حاصل از برگزاری انتخابات، تعبیر به "خسارت" کرد.

اطمینانی وجود ندارد که دمیدن بر کوره دوقطبی "رهبری-رییس‌جمهوری" به سود جریان حامی روحانی منجر شود ولی کمتر تردیدی وجود دارد که به زیان حامیانِ سوی نخست این دوقطبی منجر نشود. اینان یا مومن نیستند یا مومنانی‌اند که خوش دارند چند بار از یک سوراخ گزیده شوند؛ به الهامی که معلوم نیست از کجا بر دل‌شان نازل می‌شود.