۱۳۹۵ اسفند ۴, چهارشنبه

نگران و هوشیار



ترامپ علیه نظم موجود و برای عمل به وعده‌های غریب خود، "انقلابی‌وار" و "شورشی‌گونه" عمل می‌کند؛ منتقدانش را تحمل نمی‌کند، بی‌آنکه اعتماد به نفس‌اش را بابت دروغ‌های افشاشده‌اش از دست بدهد، "بی‌صداقتی" خبرنگاران را تخطئه می‌کند و رسانه‌های پرنفوذی را "دشمن مردم" می‌خواند. سخنرانی او در جمع هوادارانش در فلوریدا نیز نشان داد که سخت دلتنگ هیجان روزهای تبلیغات انتخاباتی است با این تفاوت که حالا می‌داند و می‌خواهد بفهماند، رقیب او یک شهروندِ سیاستمدار از حزب متبوع یا حزب دمکرات نیست؛ رقیب حالا، "نظام"ی است که علیه او مقاومت نشان می‌دهد و او گمان برده که باید بر آتش این رقابت، اکسیژن بیشتری برساند و چه چیز برای این کار، بهتر از بلندگو شدن برای نارضیان از وضع موجود با ادبیاتی نه چندان رسمی و گاه توهین‌آمیز در حالی که یقه خود را نیز از شر کراوات همیشگی خلاص کرده ولی دقت کرده که روی تریبون سخنرانی‌اش، نشان "ریاست جمهوری آمریکا" باشد!

یی.ایچ. کار در «تاریخ چیست؟» از توماس کارلایل ( 1881 – 1795م، تاریخ‌نگار بریتانیایی) نقل کرده  که «فشار گرسنگی و برهنگی و کابوس بر دل‌های 25 میلیون تن سنگینی می‌کرد و همین محرک اصلی انقلاب فرانسه بود؛ نه غرور جریحه‌دار یا تفلسف ضد و نقیض فلسفه‌پردازان و دکانداران ثروتمند و اشراف روستانشین و در همه این گونه  انقلاب‌ها، در تمامی کشورها وضع بدین سان خواهد بود.» او سپس می‌نویسد: «مورخ در شرایط عادی لزومی ندارد به یک دهقان ناراضی یا دهکده ناراضی وقعی بنهد  اما میلیون‌ها دهقان ناراضی در هزاران دهکده عاملی است که هیچ مورخی نمی‌تواند نادیده‌شان انگارد.»

ترامپ ِ آمریکا، سهمی بسیار بزرگ از "فشار بر میلیون‌ها آمریکایی" برده؛ فشاری که به تعبیر کارلایل مستقل از دغدغه نخبگان و غرور الیت جامعه عمل کرده است. جهان طی ماه‌های آینده باید منتظر زلزله‌هایی باشد که شدت آن‌ها بستگی مستقیم به شدت نیاز ترامپ به حفظ روحیه ناراضیان آمریکایی خواهد داشت. تلاطم در تیم همراهان او در ماه نخست زمامداری‌اش، که به استعفای مشاور امنیت ملی وی منجر شد، قطعا آن چیزی نبود که از دل آن، مژده احیای عظمت آمریکا به گوش و چشم ناراضیان رسیده باشد. ترامپ این را می‌داند، همزمان با این که نمی‌داند، یا شاید وانمود می‌کند که نمی‌داند، خطا در تدبیر امور مملکت، با خطا در تدبیر امور "برج ترامپ" تفاوت بسیار دارد و این آن چیزیست که باید دنیا، نگران آن باشد همزمان که سطح هوشیاری خود را در مواجهه با آن، بالا می‌برد.